Przejdź do głównej zawartości

SZTUKA RYSOWANIA

Rysowanie z natury jest jedną z najprzyjemniejszych rzeczy jaką może doświadczyć zapalony rysownik. Niestety często zdarza się, że po wybraniu kadru, miejsca, pory dnia czy techniki często nie wiemy jak zabrać się za nasze dzieło, czy też od czego je zacząć. Głównym problemem, zwłaszcza dla młodych rysowników, jest różnorodność otaczającego świata. Siadając przed katedrą na rynku, niestety w naszym kadrze nie zabraknie takich elementów jak: znaki drogowe, samochody, posadzka chodnika czy przypadkowe postaci zakłócające harmonie wybranego przez nas obrazu. Biorąc pióro czy ołówek w rękę, należy się zastanowić co tak naprawdę jest tematem naszej pracy i jaki efekt chcemy uzyskać i ten właśnie efekt jest sztuką rozumnego rysowania. Jeżeli skupiać się chcemy na obiektach architektonicznych to one powinny być naszym punktem wyjścia. Najważniejszym jest proste ustalenie co jest centrum mojej pracy i zarysowanie na środku kompozcji „węzła” rsysunkowego, stworzonego z głównych elementów. Powinno się też pamiętać o tym aby na samym początku pracy nie skupiać się na szczegółach otaczającego nas krajobrazu. W pierwszych minutach najważniejsze jest przeniesienie na papier proporcji danego tematu, czy zależności między elementami, a nie detale czy ornament, które możemy zauważyć nawet ze znacznej odległości. Po wstępnym zakreśleniu szkicu kompozycji, warto jest też przemyśleć w jaki sposób chcemy podkreślić główny temat naszej pracy. Rysując to my jesteśmy projektantami naszego dzieła, więc to od nas zależy odbiór danej pracy. Warto jest działać kontrastami. Jeżeli pozostawimy obiekt w linearnym szkicu, nie zapominajmy o podkreśleniu go przy pomocy dynamicznego, kolorystycznego tła. Pracując skrupulatnie w centrum kartki, dopieszczając obiekt o każdy detal, niepoprawnym jest dokładnie do naszej pracy ciemnego, zakłócającego odbiór tła. Należy też wiedzieć, kiedy skończyć daną pracę. Nie jest sztuką zarysowanie całej kartki, a umiejętne „odpuszczenie” rysunku od centrum do zewnętrznych krawędzi kompozycji. Do takiej pracy możemy też dodać elementy urozmaicające kompozycję. Jeżeli wspomniane wcześniej znaki drogowe, czy samochody niekorzystnie wpływają na odbiór wybranego kadru, warto jest spróbować pokazać je na rysunku, jako mniejsze, przezroczyste, kolorowe, przykuwające wzrok elementy, które nie rzadko mogą nawet poprawić nam obraz rysunku. Pamiętając o tych zasadach, rysowanie z natury stanie się łatwe i przyjemne. To my jesteśmy twórcami i to od nas zależy odbiór naszej pracy. Z takim podejściem nie trudno będzie stworzyć dzieło, warte uwagi nie jednego krytyka. Powodzenia!
Maria Grzeszczakowska 21.04.2016

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

RYSOWANIE Z NATURY

Często zaniedbywaną przez nas formą rysunku jest rysowanie w plenerze, szkicowanie z natury tego co widzimy. Uczymy się rysunku na podstawie zdjęć, obrazów i tutoriali, dzięki czemu poznajemy podstawowe zasady perspektywy i geometrii, jednak gdy opanujemy te umiejętności warto spróbować rysunku z natury. Jest to zupełnie inna forma, dla jednych na początku może wydawać się trudna, inni od razu ją pokochają. Rysowanie z własnych obserwacji uczy nas zupełnie innego podejścia, kiedy realnie możemy przyjrzeć się danemu budynkowi, uliczce, czy sytuacji. Dzięki takiemu rysowaniu jesteśmy w stanie zapamiętać wiele więcej szczegółów, nasza głowa zapamiętuje poprzez rękę. Z czasem sami możemy się zaskoczyć jak wiele zostało nam w głowie dzięki szkicom, gdy po latach będziemy w stanie odtworzyć to co już raz stworzyliśmy z natury. Poza tym jest to świetna forma zapisu wspomnień np. z wakacji, lepsza niż niejedno zdjęcie, ponieważ przeglądając później takie szkice czujemy o wiele więcej niż oglą...
2 komentarze
Czytaj więcej

RYSUNEK PORTRETOWY

Jedni myślą że rysowanie jest bardzo trudne, a inni że potrzebny jest do tego niesamowity dar – my natomiast staramy się udowodnić, że wystarczą chęci, dużo pracy i dobry nauczyciel. Jeśli chodzi o rysowanie portretu – przede wszystkim ważna jest znajomość proporcji ludzkiego ciała, a w tym wypadku twarzy. Krąży powszechne mniemanie, że narysowanie dobrego portretu graniczy z niemożliwością, co moim zdaniem, jest nieprawdą. Po pierwsze, nasza twarz jest całkiem proporcjonalna i moża wyobrębnić 3 równe części, które znacznie ułatwiąją pracę. Należy pamiętać że odległość od nasady włosów do linii brwi, jest równa odległości od tejże linii do czubka nosa, i taka sama jak odległość od czubka nosa do brody. Kolejną ważną rzeczą, jest fakt, że rozstaw naszych oczu to dokładnie ta sama odległość co szerokość jednego oka. Proste, prawda? Usta powinny być mniej wiecej tej samej szerokości co rozstaw naszych tęczówek. Takich zależnośći moża by wymieniać wiele, jednak wymienione przeze mnie są po...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej